Ośrodek 'Brama Grodzka - Teatr NN'

Plac Litewski

W XVI wieku teren obecnego placu należał do rodu Radziwiłłów. Według tradycji, w tym miejscu obradowała szlachta polska i litewska w przeddzień podpisania aktu Unii Lubelskiej. Na pamiątkę tego wydarzenia wystawiono tu pomnik. W XVII wieku właścicielem placu stała się rodzina Lubomirskich, a następnie Sanguszków. Znajdujące się tutaj budynki kościoła i szpitala bonifratrów zostały rozebrane w 1819 roku.
W 1823 rozpoczęto przebudowę terenu, który miał być miejscem defilad - stąd też pochodziła funkcjonująca przez sto lat nazwa Plac Musztry.
W latach 1873-1876 w centralnym miejscu placu władze carskie wybudowały sobór prawosławny, który swoim rozmiarem zdominował tę część miasta.
Po zajęciu Lublina przez Austriaków cerkiew zaadaptowano na kościół garnizonowy, a budynki wokół Placu stały się siedzibą władz Generalnego Gubernatorstwa. To właśnie na placu i wokół niego rozegrały się kluczowe wydarzenia związane z przejmowaniem władzy od Austriaków i tworzeniem się Rządu Ludowego. Do 2 listopada Pałac Radziwiłłowski był rezydencją gubernatora, a 7 listopada stał się siedzibą gabinetu Daszyńskiego. Tu też odbyło się pierwsze posiedzenie Rządu. Gmach dawnego Banku Państwa, w którym mieścił się Klub Oficerski, stał się miejscem zebrań oficerów; najpierw austro-węgierskich, a następnie polskich, czeskich i południowosłowiańskich. Tutaj zapadały decyzje dotyczące przejmowania władzy od okupanta. W nocy z 6 na 7 listopada w hotelu „Wiktoria” (obecnie placyk i DT Centrum) działacze POW internowali oficerów związanych z Radą Regencyjną, a po przeciwnej stronie placu, przy ul. Niecałej - Juliusza Zdanowskiego, komisarza Rady Regencyjnej w Lublinie. W tym samym czasie przejęto strategicznie ważny budynek poczty, w którym mieścił się telegraf.