Ośrodek 'Brama Grodzka - Teatr NN'

Kazimierz Wyszyński

Urodził się w 1890 roku w Lublinie. W roku 1905 brał udział w strajku szkolnym za co został aresztowany przez carską policję. W latach 1910–1914 studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wstąpił wtedy do Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i dzięki wybitnym talentom organizatorskim szybko objął faktyczne kierownictwo nad tym ugrupowaniem. W czerwcu 1915 napisał broszurę "Kujmy broń", która stała się manifestem Polskiej Organizacji Wojskowej. Wstąpił do Legionów Polskich, w których walczył jako szeregowy ułan. Za odmowę złożenia przysięgi na wierność władzom niemieckim był internowany w obozie w Szczypiornie. Gdy został zwolniony, wrócił do Lublina i znów rozpoczął działalność polityczną. Na zwołanym na początku listopada 1918 roku zjeździe Związku Patriotycznego został wybrany sekretarzem. Stojąc na czele tej organizacji, poparł rząd Ignacego Daszyńskiego i udzielił mu pomocy, co było bardzo ważne w niepewnej sytuacji politycznej tworzącej się Polski. W czasie inwazji bolszewickiej w 1920 roku Wyszyński wrócił do wojska i brał udział walkach o Lwów, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Starał się normalizować stosunki dyplomatyczne z ZSRR i Niemcami jako konsul w Moskwie (1923–1927), a następnie w Berlinie. W roku 1935 zmarł w Berlinie, skąd ciało zostało przewiezione do Lublina i pochowane na cmentarzu przy ul. Lipowej.